Indíánar í fjöllunum

Það gekk ekki átakalaust að komast hingað en það var sko þess virði. Við erum komin í Chiapas hérað í fallegan bæ/borg sem heitir San Cristóbal de las Casas í 2200 metra hæð yfir sjávarmáli. Héraðið er frægt fyrir skæruhernað og réttindabaráttu indíána, Zapatistas, og fyrir kaffirækt. Fjöllin hér eru með mörgum litlum indíána þorpum þar sem hvert þorp klæðist mismunandi skrautlitum búningum. Það er svo skemmtilegt að horfa á þetta fallega, lágvaxna og breiðleita fólk með börnin sín bundin í litrík teppi við bakið og körfur og poka á höfðinu eða í fanginu. Sumar mömmurnar eru bara unglingar en labba um brosandi með augunum, klifjaðar börnum og vörum, fallega svarta hárið fléttað og skreytt.
Við flugum frá Kúbu til Cancun og tókum síðan rútu þaðan um kvöldið og stefndum beint hingað til San Cristóbal. Eftir uþb. tíu tíma rútuferð byrjaði flökurleiki að gera vart við sig og eftir fjögurra klukkutíma hoss og hringi í fjöllunum þá vorum ég og krakkarnir byrjuð að æla inniflum og neituðum að fara lengra. Ég sá ofsjónir og allt hringsnérist löngu eftir að við vorum sest niður á gangstéttina. Gistum eina nótt í fallegum bæ og náðum að jafna okkur áður en við keyrðum hingað í rúgbrauði ásamt tíu mexikönum. Pössuðum að taka bílveikitöflur og gátum því notið útsýnisins. Fjöllin hér eru öll skógivaxinnn og maður finnur hvernig fjallaloftið er hreint og hressandi. Hlægjandi krakkar að hlaupa eftir geitum, gamlir kallar með hvíta stráhatta og konurnar litríku...ég vildi ég gæti sent ykkur kvikmynd úr kollinum á mér, það er svo erfitt að lýsa hversu fallegt þetta er.
Á meðan ég er alsæl með að dást að indíánunum og fallegu vörunum sem þeir selja þá er Orri á flippi yfir fersku vindunum, fjallaloftinu, kaffihúsunum og bókabúðunum. (Ekki vera hissa þó heim komi hippaleg Þórdís í litríkum pilsum með armbönd og alls kyns töskur og pyngjur. Nei, nei ég hef hemil á mér því það er ekkert pláss í bakpokunum okkar.) Reyndar erum við bæði mjög ánægð með kaffihúsin, bókabúðirnar og veitingastaðina sem eru margir grænmetisstaðir. Ótrúlegt en satt, við erum að borða gróft brauð í Mexíkó! Og eins og þetta sé ekki næg sæla, þá eru bíó í þessum bæ. Í gær sáum við frönsku teiknimyndina um þríburana frá Belleville og fannst rosa gaman. Eftir bíóið vorum við inni á einum grænmetisstaðnum að skoða auglýsingar um íbúðir til leigu þegar einn náungi gefur sig á tal við okkur og bíður okkur að leigja húsið sitt. Við fórum að skoða það og ég er ekki viss um að við komum aftur til Íslands, þetta hús er fullkomið. Það er risastórt (pláss fyrir fleiri...ef einhver hefur áhuga) og mjög fallegt og notarlegt. Því fylgir stór garður, sem er villtur og flottur með ýmsum blómum og trjám sem ég þekki ekki. Það er patio með hengirúmi og borði og stólum. Eldhúsið er stórt og fallegt og í stofunni er arinn. Við fáum húsið á miðvikudag og erum búin að festa það í viku. Síðan sagði gaurinn, ég veit að húsið er ekki ódýrt en ef þið viljið þá getið þið verið í hinu húsinu mínu ókeypis það er hérna í fjöllunum og ég lána fólki það oft án endurgjalds. Hann sýndi okkur myndir og það hús er hrörlegra en samt alveg eins sjarmerandi og smekklegt eins og þetta, þannig að hver veit?

Eyja og Kári eru alltaf í indíánaleik og í dag fengu þau að kaupa boga og örvar á markaðnum sem þau geta notað í garðinum þegar við fáum húsið. Það er gaman að sjá hvað þau eru alltaf góðir vinir og hvað þau geta endalaust spunnið upp leiki. Þegar við erum í einhverri leiðinlegri flugstöð og fluginu frestað (eins og frá Cancun) eru þau ekkert óþolinmóð eins og við Orri heldur búa til leik á flísunum, hoppa á milli og semja reglur. Ég held að oft geti fullorðnir lært af krökkum sem eru fljót að aðlagast og fljót að finna eitthvað sniðugt út úr leiðinlegum aðstæðum. Við þurfum líka stundum að minna okkur á að vera ekki alltaf að sussa t.d. þegar þau eru í hláturskasti eða að hlaupa um því að það er eitthvað sem fullorðnir leyfa sér ekki en er auðvitað oftast í góðu lagi.
Nú á ég alveg eftir að segja frá Kúbu og öllu því ótrúlega sem við upplifðum þar en það kemur næst. Bestu kveðjur frá Paradís. Þórdís