flokkusagan endalausa...

jaeja, eg se ad nyjustu myndirnar okkar a blogginu eru fra tlacotalpan og sidan tha hefur mikid skolp runnid til sjavar her i mexico svo kominn timi til ad oppdeita. a laugardaginn akvadum vid s.s. ad flyja yfirvofandi arlegt festival i thim annars undursamlega bae tlacotalpan sem hefjast atti med pompi og prakt um kvoldid. ja, eg gleymdi einu... eg hef verid med ogurlegan hitchcock fetish alveg sidan vid stigum uppi gudridi a fredmyrarvellinum i keflavik fyrir tveimur vikum en her eru engar hitchcock myndir i bodi. eda hvad...? thannig er nebbnilega mal ved vexti ad a hverjum degi thegar tekur ad rokkva tha safnast allar krakur naerliggjandi sveita saman i palmatrjanum a torginu i tlacotalpan og ollum naerliggjandi husthokum. thar oskra thaer hver i kapp vid adra i godan klukkutima eda thar til humid hefur breyst i nidamyrkur, tha tka thaer sig a loft og lata sig hverfa. vid fengum thvi hitchcock beint i aed a hverju kvoldi, ekki amaleg sarabot fyrir froduna i hotelsjonvarpinu. en hvad um thad, undirbuningur baejarbua fyrir sitt blessada festival var s.s. kominn a thad stig a fostudagskvoldid ad vid akvadum ad eftir 5 daga dvol i thessari gomlu spaensku nylenduparadis vaeri timi til kominn ad halda afram ad skoda heiminn svo vid stukkum med okkar bakpokahloss uppi straeto og heldum til santiago tuxla. thegar vid hofdum gengid fra rutustodinni thar og ad hotelinu okkar med thessar somu byrgdar a herdunum laeddist ad mer sa grunur ad thad maetti abyggilega tyna allavega helmingnum af thessum farangri an thess ad nokkur taeki eftir thvi. sjaum hvad setur. santiago tuxla liggur a mognudum stad, i litlum dal a milli lygilega groinna fjalla, en sjalft plassid var ekki ad na ad sjarmera mig. fundum samt restaurant colonial sem er rekinn af ogurlega hjalpsamri mexikoskri konu sem eg man ekki hvad heitir en hun sagdi okkur fra ogurlega fagurri dottur sinni sem er olett og talar vist ogurlega goda ensku og veit ogurlega mikid um oliklegustu utnaru mexiko. vid akvadum thvi ad hitta hana i morgunmat daginn eftir og mjolka hana um nokkra goda stadi ad heimsaekja thvi madur gaeti haeglega eytt thvi sem madur a eftir lifad a stefnulausu rafi i thessu landi ef madur veit ekkert hvert madur er ad fara. allavega, thegar vid hofdum stangad morgunmatinn ur tonnunum og thordis oskad dotturinni tilhamingju med olettuna og hun sagt henni a moti ad hun vaeri alls ekki olett en hun aetti reyndar eldri systur sem vaeri olett tha fengum vid samt thad sem vid vildum; godan mat og mikid af upplysingum um hvernig fordast ma ariskar turistaplagur eins og okkur. aftur i straeto thar sem thordis badadi skona sina i aelu fyrri farthega og krakkarnir horfdu a erotiska hryllingsmynd i sjonvarpinu en ad lokum endudum vid her, i catemaco. thetta er litill baer sem stendur vid stort lon vid frumskoginn og uti loninu eru nokkrar eyjur og a tveimur theirra bua gamlir tilraunastofuapar sem voru yfirgefnir og hafa gert eyrjurnar ad sinum heimilum. hinum megin vid lonid er frumskogarfridland og i dag forum vid i batsferd og skodudum thessa stadi. landslagid her er lygasogu likast en thar sem her er ekkert thradlaust net tha get eg ekki sett myndir a bloggid fyrr en vid komum til villermosa, en thangad aetlum vid ad fara a morgun, stoppa i eina nott og halda svo afram uta yukatan skagann thar sem a ekki ad vera thverfotad fyrir litlum sjarmerandi thorpum og gamalli maya menningu. segi eg her med thessum episka kafla ferdasogu okkar lokid ad sinni.
orrinn.